ดีเพียงใดได้ยืน....ข้างเธอ...ได้พูดได้คุย....ได้พบได้เจอ...ได้ใกล้ชิดกัน...ดีเกินพอกับคนอย่างฉัน....ความรักในใจ....คงไม่พูดมัน...ไม่ให้สร้าง...ปัญหา....ใจเธอมีเจ้าของ....คงต้องโทษที่พรหมลิขิต....ให้ฉันมีสิทธิ์...แค่รักเธอผิดเวลา....ได้มองเธอ....ยังเจอกันได้...เท่านั้นก็พอไม่ขออะไร...ไม่ต้องให้กลับมา...แค่นั้นก็เหมาะสม....ได้แค่เพื่อนก็ดีเท่าไหร่...ฉันต้องซ่อนอาการมากมาย...ไม่ให้เธอรับรู้ได้....จากสายตา